HUTBE - Nefis Muhasebesi                                                                                                                                                      (Yusuf: 53)

Muhterem Müslümanlar!

İnsan, yaradılışı bakımından, hayra da şerre de meyli olan, iradesini iyi veya kötü yönde kullanabilen, bir varlıktır. Bu sebeple, insanı günaha, kötülüklere çekip götüren nefis, kendi haline bırakılmamalıdır.

Nefisle ilgili olarak Yüce Kitabımız Kur'ân-ı Kerim’de; Hz. Yusuf (a.s.)'ın lisanıyla; "Muhakkak nefis kötülüğü emreder."⁽¹⁾ denilirken, Hz. Peygamberimiz de; "düşmanların en azılısı kendi nefsinizdir" buyurarak, bu konuda dikkatimizi çekmişlerdir.

Değerli Mü’minler!

Dünya fani, ömür kısadır. Ebedi olan ise âhiret hayatıdır. Dünyada yapılan her iyilik ve kötülüğün karşılıksız kalmayacağını, bir gün hesaba çekileceğimizi biliyor ve inanıyoruz. Ama dünya hayatımızın muhasebesini, en ince noktasına kadar titizlikle yaparken, acaba manevî hayatımızın muhasebesinde aynı hassasiyeti gösterebiliyor muyuz?

Yüce Rabbimizin: "Ey iman edenler, -ilahî emirleri yerine getirmediğiniz takdirde- Allah'ın (sevgisinden mahrum olmaktan) sakının! Herkes yarın için ne hazırladığına baksın" emrini duyuyor muyuz?

Sevgili Peygamberimizin "Siz hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekin"⁽²⁾ ve "Akıllı kimse, nefsini hesaba çeken ve ölümden sonrası için çalışandır"⁽³⁾ tavsiyelerine uyduk mu?

Peygamber Efendimizin 2. halifesi Hz. Ömer'in her günün akşamında "Bugün Allah için ne yapabildim?" diyerek kendisini hesaba çektiğini düşünüp bunu kendimize örnek aldık mı?

Muhterem Mü'minler!

Yukarıdaki soruların ışığında insan, nefis ve şeytanla daima mücadele hâlinde olmalıdır. Zira bu ikisi durmaksızın insanı yoldan çıkarmaya çalışır. Eğer nefis, İslâm'ın terbiye metoduyla eğitilmez, aksine nefsin kötü arzularına evet denilirse, nefis azgınlaşır ve putlaşır. Azgınlaşan nefis ise, insanı dünya ve âhirette felakete sürükler. O halde nefis bizim için amansız bir düşmandır.

Nitekim Allah'ın Resulü ve Kâinatın Efendisi bir Peygamber olduğu halde bile, "Allah’ım! Göz açıp yumuncaya kadar bile beni nefsin yönetimine bırakma"⁽⁴⁾ diye dua etmişlerdir. Bu Hadis-i Şerif bize nefsin ihmal edilmemesi gerektiği hususunda bir hatırlatma ve ikazdır.

Aziz Kardeşlerim!

İşte günün sonunda güneş batacak. Günler, aylar, mevsimler ve yıllar geçecek. Nihayet ömür bitecek.

Öyleyse, fırsat elde, hayat bizde iken, Allah ve Resulü’nün öğütlerini dinleyelim. İslâm büyüklerini kendimize örnek alıp, nefsimizi terbiye edelim de felâh bulup mutluluğa erişelim.

............
1) Ayet: 12/53. 2) Hadis: Tirmizi Kıyamet; 25. 3) Hadis: R. Salihîn C. 1. S 101. 4) Hadis: El-Camûs-Sağir.
Hazırlayan: Fahri TÜFEKÇİOĞLU / İlçe Müftüsü / Çivril / Denizli                                                                                      Sazak – 28 Aralık 2007