Allah (c.c.) insanoğlunu en şerefli varlık olarak yaratmış, ona akıl ve irade vermiştir. Bu akıl ve iradesini de iyi yönde kullanmasını istemiştir. İnsanoğlunun toplum içindeki itibarı ve şerefi yere düşmesin diye gıybet gibi bir kötülüğü de yasaklamıştır. Gıybet, bir ferdi veya topluluğu onların bulunmadığı bir yerde kötüleme, çekiştirme, arkalarından kötü söz söylemedir. Peygamber Efendimiz; “Gıybetin ne olduğunu bilir misiniz?” diye Sahabeye sorar. Ashap da “Allah ve Rasulü daha iyi bilir” dediklerinde Efendimiz: “Gıybet, kardeşinin gıyabında (arkasından) onun hoşlanmadığı bir şey ile onu anmandır” buyurmuşlardır. Oradaki Sahabeden birisi; “Ya benim söylediğim onda varsa; bu da mı gıybettir?” diye sorduklarında; Rasulüllah (s.a.v.): “Eğer söylediğin onda varsa gıybetini yapmış olursun, eğer söylediğin onda yoksa ona bühtan ve iftira etmiş olursun”(1) buyurmuşlardır.

Aziz Mü’minler!

Şüphesiz Allah insanoğluna sayısız nimet vermiştir. Bu nimetlerden biri dil organıdır. Dil iyi yönde kullanılırsa insanın Allah katında ki derecesi yükselir. Kötü yönde kullanılırsa, yani gıybet gibi kötü fiillerde kullanılırsa, onun derecesini düşürür. Gıybeti yapılan kişi ve toplumun da başkaları nezdinde saygı, sevgi ve itibarı zedelenmiş olur. Bazı kimselerin gıybet ederken; “Ben aslında onun veya onların iyiliği için düşünüyorum. Size söylediklerimi onun kendisine de söylemiştim” gibi ifadeler kullanarak yapılan konuşmalar da gıybettir.

Gıybet etmek günah olduğu gibi yapılan gıybeti dinlemek de günahtır. Mü’min; kardeşi bir yerde çekiştirilirken, onun iffet ve namusuna dil uzatılırken bunu duyan kimsenin görevi, bu gıybete mani olmaktır. Çünkü bir Müslüman’ın canı, malı, ırz ve namusu başkasına haramdır. Her türlü tecavüzden korunmuştur. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bu konuda; “Bir kimse, kardeşinin ırz ve şerefini çekiştirene karşı onu savunursa; Allah-ü Teala kıyamet günü o kimseyi cehennemden uzaklaştırır”(2) buyuruyorlar.

Değerli Müslümanlar!

Hutbemin başında okumuş olduğum Ayet-i Kerime’de Cenabı Hak; “birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemek ister mi? Elbette bundan tiksindiniz. O halde Allahtan korkunuz, Allah tövbeleri kabul eder çok esirger”(3) buyurarak gıybetin ne kadar büyük bir günah olduğunu bildiriyor.

Gıybet eden kişi, dünyevi ve uhrevi hayatına zarar vermektedir. Onun için herkes ne konuştuğunu iyi düşünmelidir. Hiçbir kişi ve toplumun arkasından konuşmamalı, eğer konuşacaksak hayır söylemeliyiz.

...........
1) Ebu Davut, Edep: 40. 2) Tirmizi, Birr: 20. 3) Hucurat: 12 Hazırlayan: Halil ÖMEK / İmam - Hatip / Çameli / Denizli            Sazak – 9 Ocak 2009