HUTBE - Vatan Sevgisi ve Şehitlik
Muhterem Müslümanlar!
Vatan, atalarımızdan en değerli bir emanet olarak aldığımız, üzerinde hür olarak yaşadığımız ve istikbale ümitle bakabildiğimiz bir yerdir.
Vatan, Allah’ın bizlere bahşettiği hayat nimetinin şükrünü en güzel şekilde ifa edebileceğimiz bir yerdir.
Vatan, hak ve hukuklarımızın çiğnenmediği, ırz ve namuslarımızın payimal edilmediği, bağımsızlığın, hürriyetin ve huzurun buram buram tüttüğü yerdir.
Şairin ifadesiyle vatan, “Bir galibin kılıcıyla veya bir kâtibin kalemiyle çizilen belirsiz hatlardan ibaret değildir.”
Vatan; millet, hürriyet, din, dil, menfaat, kardeşlik, tasarruf, hâkimiyet, ecdada hürmet, aileye muhabbet, gençlik hatırası, millet şuuru gibi daha birçok ulvi hislerin bir araya gelmesinden hâsıl olmuş mukaddes bir fikirdir.”
Aziz Müminler!
Dünyada, namusumuzu ve şerefimizi koruyarak yaşamak, huzur ve güven içinde hayatımızı idame ettirebilmek, ancak bağımsız bir vatana sahip olmakla mümkündür. Dini emirleri yerine getirebilmek için hür olmak şarttır. Hür olabilmek için de bağımsız bir vatan gerekir. Bu nedenle dinimiz İslam, vatan sevgisini imandan saymış ve vatanı korumamızı da emretmiştir.
Şehitlik ne yüce bir mertebedir ki, Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) bile tekrar tekrar şehit olmayı istemiştir. Hadis-i Şerifte: “Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki, Allah yolunda savaşıp öldürülmeyi, sonra diriltilip yine öldürülmeyi, sonra yine diriltilip yine öldürülmeyi ne kadar çok isterdim.”(1)
Bir başka hadis-i şerifinde de şöyle buyuruyor: “Cennete girdikten sonra hiç kimse tekrar dünyaya gelmeyi arzu etmeyecektir.
Yalnız şehitler böyle değil. Onlar, cennete girdikten sonra dünyaya dönüp tekrar şehit olmayı dileyeceklerdir.”(2)
Muhterem Müslümanlar!
Şehitlik olmadan, şehitler verilmeden vatana sahip olunmaz. Olsa da değeri bilinmez. Şair ne güzel ifade etmiş:
“Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır.
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa; vatandır.”
Bugün bizler şu cennet vatanın üzerinde özgürce yaşayabiliyorsak, vatan toprağının bir karışını dahi düşman çizmesine çiğnetmemek için canını feda eden kahraman ecdadımızın, şehitlerimizin sayesindedir. Üzerinde yaşadığımız bu toprakların her bir karışı şehitlerimizin kanıyla sulanmıştır. Daha dün Çanakkale’de binlerce insanımız şehit oldu. Bu insanlar niçin öldüler acaba? Gözlerini kırpmadan ölüme koşan bu yiğitlerin derdi, gayesi neydi?
Aziz Cemaat!
Vatan sevgisi, en güzel sevgilerden birisidir. Devletin temelidir, milletin gücüdür. M. Akif şu mısralarıyla ne güzel ifade etmiştir.
“Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda
Ruhumun senden İlahi, şudur ancak emeli:
Değmesin ma’bedimin göğsüne na-mahrem eli
Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli."
18 Mart Çanakkale zaferinin yıl dönümü nedeniyle yedi düvele karşı kahramanca savaşarak canını feda eden 300 bin aziz şehidimizi minnet ve şükranla anıyor, Cenab-ı Haktan O kahramanlara layık olmayı bizlere nasip etmesini temenni ediyorum.
............................................
1) Al-i İmran: 169. 2) Riyazüs-Salihin Ter. C.2, S.535. 3) Riyazüs-Salihin Ter. C.2, S.548. 4) Şiir (Cemil Cüneyd).
Hazırlayan: Abdullah KOÇİN / İmam-Hatip / Çameli / Denizli Sazak - 13 Mart 2009
|
