Rasulüllah (s.a.v.) iri yapılı, azametli idi ve yüzü ayın ondördü gibi parlardı. Ortadan uzun, başı büyükçe, saçı mutedil kıvırcık idi. Saçı bazen kulak yumuşağını geçer, rengi parlak, alnı geniş, kaşları ince ve gür idi. İki kaşı arasında bir damar gazap halinde kabarırdı. Burnu ince, sakalı sık, dişleri seyrek ve lâtif idi. boynundan göbeğine kadar hafif kıllı, boynu gümüş parlaklığında yapma bebek gibi yapısı bedenlice ve endamlı idi.

Bedeni nur gibi idi. -Hatta gölgeleri yoktu- Uzun saçları lüle gibi idi.

Avucu geniş, el ve ayak parmakları etli, parmakları uzundu, ayağı, üzerinde su durmayacak derecede düzdü. Yürürken öne meyilli düz yürür, yürüyüşü mütevazi, seri ve yüksek bir yerden dökülen su gibi idi.

Döndüğünde bütün vücudu ile dönerdi. Karşılaşmada selâmı ilk önce kendileri verirlerdi.

Sakalında -vefat edeceği sıralar- yirmi kadar beyaz tüy vardı. Çok terlerlerdi. Sırtında pembeden kırmızıya çalan, güvercin yumurtası görünümünde, bir et parçası olarak nübüvvet mührü vardı.

Görünüş itibariyle insanların en güzeli idi. Gözleri sürmeli idi. gülünce mübarek ağzından nur parlardı. Gözleri siyahtı.

Haya bakımından, evinde örtüsü içindeki bakire bir kızdan daha kuvvetli bir hayaya sahiptiler. Halkın ezasına fevkalâde sabırlı idiler. Ön dişleri seyrekti. Rengi beyaz ile pembe arası bir renkti."

1. “Mübarek sözleri açık seçikti. Her işiten onu anlardı." (Ebu Davud, Aişe’den)
2. “Renklerin kendisine en sevgilisi yeşildi." (Ebu Nuaym, Taberani, Enes’den)
3. “En sevmediği iş yalandı."(Beyhaki, Aişe’den)
4. "Koyunun en ziyade ön kısmını (kollarını) severlerdi." (Ebu Nuaym, İbn-i Sinni, Beyhaki, Mücahit’ten)
5. "Dini ibadetlerin kendisine en sevgili olanı, sahibinin üzerinde devamlılık gösterdiği ibadet idi.” (Buhari, İbn-i Mace, Aişe’den)
6. "İçilecek şeylerden en çok sütü severlerdi.” (Ebu Nuaym, İbn-i Abbas’dan)
7. "İçilecek şeylerden en çok bal şerbetini severlerdi." (Ebu Nuaym, İbn-i Sinni, Aişe’den)
8. "Boyaların içinde en çok sarıyı severlerdi." (Taberani, İbn-i Ebi Evfa’dan)
9. "Meyveler içinde taze hurma ile kavun, karpuzu severlerdi." (İbn-i Adiyy, Aişe’den)
10. “Bir adam geldiğinde taşıdığı ismi hoşlanmadığı bir isim olursa, onu değiştirirlerdi.” (Utbe Bin Abd’den)
11. “Bir yemek getirildiğinde önünden yerlerdi. Hurma (her tür meyvede onun içine girer) getirildiğinde ise elini dolaştırırdı.” (Hatip, Aişe’den)
12. “Yattıklarında sağ ellerini sağ yanağının altına korlardı." (Taberani, Hafsa’dan)
13. "Yatacakları zaman ellerini yanağının altına koyar: Bismikellahümme ehye ve bismike emutu (Ancak isminle yaşar, isminle ölürüm) buyururlardı. Uyandıklarında da Elhamdülillehillezi ehyene bade me emetene ve ileyhin nüşür. (Bizi öldükten sonra dirilten Allah'a hamd olsun. Dönüşümüz yine O’na olacaktır.) buyururlardı." (Buhari, Müslim, Ahmed Bin Hanbel, Ebu Zer’den)
14. "Yatacaklarında Kafirun Suresi’ni sonuna kadar okurlardı.” (Taberani, Ubad Bin Ahdar’dan)
15. "Yeni bir elbise giydiklerinde onu Cuma günü giyerlerdi." (Hatib, Enes’ten)
16. “Rahatsızlık hissettiklerinde muâvezeteyn’i (İhlâs, Felak, Nas) okur ellerine üfler ve vücuduna sürerdi.” (Buhari, Müslim, Ebu Davud, İbn-i Mace, Aişe’den)
17. “Bir şeye üzüldüklerinde sakalını tutarlar ve ona bakarlardı." (Şirazi, Ebu Hureyre’den)
18. “Abdest aldıklarında iki rekat namaz kılar sonra namaza çıkarlardı.” (İbni Mace, Aişe'den)
19. "Kendilerine gülme geldiğinde ellerini ağızlarına tutarlardı." (Beğavi, Muğire es Sakafi’nin babasından)
20. “Sevinç verici bir iş olduğunda, Allah'a şükür olarak secdeye kapanırlardı.” (Ebu Davud İbn-i Mace, Ebu Bekre’den)
21. “Bir mecliste oturduğu zaman kalkmak istediklerinde on, onbeş defa estağfirullah (Allah’ım beni affet) derlerdi.” (İbn-i Sinni, Ebu Ümame’den)
22. "Bir şey Kendilerini sıktığında namaza dururlardı.” (Ahmet Bin Hanbel, Ebu Davud; Huzeyfe’den)
23. "Helaya girdiklerinde başlarını örterlerdi.” (İbn-i Said, Hubeyb Bin Salih’ten)
24. "Duada hayır birşey istediklerinde avuçlarını yüzlerine karşı tutar¬lar, bir şeyden sakınmak istediklerinde avuçlarını yere karşı tutarlardı." (Müslim, Ahmet Bin Hanbel, Saib Bin Hallad’dan)
25. "Namazda selam verdiklerinde üç defa Subhane Rabbike Rabbil İzzeti Amme Yasifun Ve Selemün Alel Mürselin Vel Hamdülillehi Rabbil Alemin derlerdi.” (Ebu Ya’la, Ebu Said’den)
26. "Müezzini işittiklerinde onun dediği gibi derlerdi. Hayye Alessaleh ve Hayye Alelfelah'a gelince de La Havle Velâ Kuvvete İllâ Billeh (Allah'dan başka güç kuvvet sahibi yoktur) derlerdi." (Ahmed Bin Hanbel, Ebu Refi’den)
27. "Bir kaptan bir şey içtiklerinde üç defa nefes alırdı. Her bir nefeste Bismillah derlerdi. Sonunda da şükrederlerdi." (İbn-i Sinni, Taberani, İbn-i Mesud’dan)
28. "Aksırdığı vakit Elhamdülillah derlerdi. Kendisine Yerhamukellah (Allah sana merhamet etsin) denilince O da, Yehdikümullah ve Yüslihu baleküm buyururlardı." (Ahmet Bin Hanbel, Taberani, İbn-i Mesud’dan)
29. “Aksırdıklarında elini ağzına tutarlar, eliyle veya mendille sesini kısarlardı.” (Ebu Davud, Tirmizi, Ebu Hureyre’den)
30. "Yemekten sonra şu duayı okurlardı. Elhamdülillehillezi Et’amene Ve Segane Ve Cealene Minel Müslimin." (Beni yediren, içiren, müslümanlardan kılan Allah'a hamd olsun.) (İbn-i Mace, Ahmed Bin Hanbel, Ebu Davud, Tirmizi, Nesei, Ebu Said’den)
31. “Yolda yürürken sağa sola bakmazlardı." (Hakim, Cabir’den)
32. "Bir şeye canlan sıkılınca şöyle derlerdi. Ya Hayyu Ya Gayyum Bi Rahmetike Esteğis." (Ey Hay ve Gayyûm olan Allah'ım, Rahmetinden yardım isterim.) (Tirmizi, Enes’ten)
33. "Yürürken kuvvetli adımlarla yürürdü." (Taberani, Ebu Atabe’den)
34. "Yürürken konuşmazlardı." (Ebu Davud, Enes’ten)
35. “Bir adamı yüzü koyun veya örtüsüz yatarken görürlerse, ayakları ile dürterler ve –Bu, Allah'ın en sevmediği bir yatış seklidir.- buyururlardı." (Ahmed Bin Hanbel, Serid Bin Suveyd’den)
36. "En çok okuduğu dua şu idi; Rabbene Etine Fiddünya Haseneten Ve Fil Ahireti Haseneten Ve Gına Azabennar." (Ey Rabbimi Bize dünyada da ahiretle de iyilik ver ve bizi cehennem azabından koru.) (Ahmed Bin Hanbel, Beyhdei, Ebu Davud, Enes’den)
37. "Sükutları uzun, gülmeleri kısa idi." (Ahmed Bin Hanbel, Cabir’den)
38. “İnsanların en güleç yüzlüsü ve hoş canlısı idiler.” (Taberani, Ebu Ümame’den)
39. “Zan ile iş yapmaz, bir kimsenin diğer bir kimse aleyhine lafını kabul etmezdi.” (Ebu Nuaym, Enes’den)
40. “Dayanarak yemezdi. Arkasında iki şahsı bile yürütmezdi." (Ebu Nuaym, İbn-i Amr’dan)
41. “Eyyam ül-Biz (Hicri ayın 13. 14. 15. günleri) orucunu ne hazerde, ne de seferde bırakmazlardı.” (Taberani, İbn-i Abbas’dan)
42. “Seferde ve hazerde şu beş şeyi yanından ayırmazlardı: Ayna, sürmedanlık, tarak, misvak, sakal tarağı.” (Ukayh ez-Züafa, Aişe’den)
43. “Secde ve Mülk Sûresi'ni okumadan uyumazlardı." (Ahmed Bin Hanbel, Tirmizi, Ebu Davud, Nesei, Cabir’den)
44. "Bir şeyi yerken içerken, üflemez ve kabın içinde nefes almazlardı." (İbn-i Mace, İbn-i Abbas’tan)
45. "Üzümü salkımından tutarak yerdi." (Taberani, İbn-i Abbas’dan)
46. "Evlenmeyi emrederler ve bekarlığı şiddetle reddederlerdi." (Ahmed Bin Hanbel; Enes’ten)
47. "Ailelerine, uyuyacakları zaman 33 kere Sübhanallah, 33 kere El-hamdülillah, 33 kere Allah-ü Ekber demelerini tavsiye ederlerdi." (İbn-i Münde’den)
48. "Beş şeyden Allah'a sığınırlardı: Korkaklıktan, cimrilikten, kötü yaşayıştan, kalp fitnesinden ve kabir azabından." (Ebu Davud, Nesei, İbn-i Mace; İbn-i Ömer'den)
49. "Ansızın ölmekten Allah'a sığınırlardı. Ölmeden önce hastalanmaktan hoşlanırlardı." (Taberani, Ebu Ümame’den)
50. "Her namaz için abdest alırlardı." (İbn-i Mace, Buhari, Ahmed Bin Hanbel, Ebu Davud, Nesei, Tirmizi, Enes’ten)
51. "Kabağı severlerdi." (Ahmed Bin Hanbel, Tirmizi, İbn-i Mace, Aişe’den)
52. "Tatlı ve bal severlerdi." (Buhari, Müslim, Ebu Davud, Tirmizi, Nesei, İbni Mace, Aişe 'den)
53. "Salatalığı severlerdi." (Taberani, Rubey Bin Muavviz’den)
54. "Sebbihısmi Rabbike'l A'la Suresi'ni severlerdi." (Ahmed Bin Hanbel, Ali’den)
55. "Allah'ı zikirsiz geçirdiği vakit yoktu." (Müslim, Ebu Davud, Tirmizi, Aişe 'den)
56. "Bahçelerde namaz kılmayı severdi." (Tirmizi, Muaz’dan)
57. "Duasına Subhane Rabbiyel Aliyyil A'lel Vehheb diyerek başlardı." (Ahmed Bin Hanbel, Hakim, Seleme Bin El Ekva’dan)
58. "Muharrem'in onuncu günü (Aşure günü) oruc tutar ve onu emrederlerdi." (Ali’den)
59. "Pazartesi ve Perşembe günleri oruç tutarlardı." (İbni Mace, Ebu Hureyre’den)
60. "Yemeği ortasından yemekten hoşlanmazlardı." (Taberani, Selman’dan)
61. "Yemeğin üzerindeki dumanı yok olmadan yenilmesinden hoşlanmazlardı." (Taberani, Cüveyriye’den)
62. "Kızlarına ipek başörtü kullandırırlardı." (İbnü Neccar; İbn-i Ömer’den)
63. "Beyaz takke giyerlerdi." (Taberani, İbn-i Ömer’den)
64. "Öyle yürürdü ki, yürüyüşünden âciz ve tembel olmadığı anlaşılırdı.” (İbn-i Asakir, İbn-i Abbas’dan)

Sazak - 26 Eylül 2006