|
 |
|
 |
-
UYAN!
- Baksana kim boynu bükük ağlayan?
- Hakk-ı hayatın senin ey müslüman!
- Kurtar o biçareyi Allah için,
- Artık ölüm uykularından uyan!
- Bunca zamandır uyudun, kanmadın;
- Çekmediğin kalmadı, uslanmadın.
- Çiğnediler yurdunu baştan başa,
- Sen yine bir kerre kımıldanmadın!
- Ninni değil dinlediğin velvele...
Kükreyerek akmada müstakbele,
- Bir ebedi sel ki zamandır adı;
- Haydi katıl sende o coşkun sele.
- Karşı durulmaz, cereyan sine-çak...
- Varsa duranlar olur elbet helak.
- Dalgaların anlamadan seyrini,
- Göz göre girdaba nedir inhimak?
- Dehşet-i maziyi getir yadına;
- Kimse yetişmez yarın imdadına.
- Merhametin yok diyelim nefsine;
- Merhamet etmez misin evladına?
- "Ben onu dünyaya getirdim..." diye,
- Kalkışacaksın demek öldürmeye!
- Sevk ediyormuş meğer insanları,
- Hakk-ı übüvvet de bu caniliğe!
- Doğru mudur ye's ile olmak tebah?
- Yok mu gelip gayrete bir intibah?
- Beklediğin subh-i kıyamet midir?
- Gün batıyor, sen arıyorsun sabah!
- Gözleri maziye bakan milletin,
- Ömrü temadisi olur nekbetin.
- Karşına müstakbeli dikmiş Huda,
- Görmeye, lakin daha yok niyyetin!
- Ey koca Şark, ey ebedi meskenet!
- Sen de kımıldanmaya bir niyyet et.
- Korkuyorum, Garb'ın elinden yarın,
- Kalmıyacak çekmediğin mel'anet.
- Hakk-ı hayatın daha çiğnenmden,
- Kan dökerek almalısın merd isen.
- Çünkü bugün ortada hak sahibi
- Bir kişidir: "Hakkımı vermem!" diyen.
-
|
|
(1915) |
|
 |
|
 |
|
|
|
|